27-03-2009

In Groot-Brittannië is het een levensgroot maatschappelijk probleem en steeds meer ook in Vlaanderen. Uit onderzoek blijkt dat het aantal tienerzwangerschappen sinds enkele jaren opnieuw stijgt. Dit komt vooral doordat preventiecampagnes tegenwoordig vooral focussen op SOA’s en minder op het voorkomen van ongewenste zwangerschappen. Tienerwangerschappen komen niet méér voor bij meisjes uit kansarme milieus dan bij meisjes uit kansrijke milieus. Wel gaan beide groepen anders met een zwangerschap om: in kringen waar de opleidings- en ontwikkelingskansen van het meisje hoger liggen, kiest men vaker voor abortus.

De gevolgen van een tienerzwangerschap mogen nochtans niet onderschat worden. Toen ik 10 jaar geleden beviel van mijn oudste zoontje was ik zelf een tienermoeder, en weet maar al te best wat voor gevolgen dit voor een pril jong moedertje, en de jaren daarop kan hebben. Niet alleen de sociale gevolgen ‐ zoals de moeilijkere financiële situatie, de kleinere kans op het afmaken van de studies of het vinden van werk en de verhoogde kans op alleenstaand ouderschap ‐ maar ook de medische gevolgen ‐ de verhoogde kans op premature geboorte en perinatale sterfte‐ maken het voor een tienermeisje erg zwaar.


Ikzelf op 18-jarige leeftijd met mijn zoontje Wout

Jong N‐VA wil daarom nieuwe overheidscampagnes ter preventie van tienerzwangerschappen waarbij speciaal rekening wordt gehouden met de maatschappelijke diversiteit van de doelgroep. Het thema moet aandacht krijgen in de (aanvullende) opleiding voor alle leerkrachten, zowel in het basis‐ als secundair onderwijs.

Zo’n 2.200 tienermeisjes raken jaarlijks zwanger, vijftig onder hen zijn niet eens 15 jaar oud!

Doorgaans gaat men er van uit dat al deze tieners ongewenst zwanger zijn. Dat klopt uiteraard niet. Er zijn ook 18- en 19-jarige tienermoeders die gepland zwanger zijn. Voor die categorie heeft de huidige preventie-aanpak, die zich louter richt tot het voorkomen van de zwangerschap zelf, weinig tot geen zin. Ook de tienervaders worden al te vaak compleet vergeten. Nochtans hebben ook zij nood aan steun bij de drastische verandering in hun leven.

Ik steun dan ook ten volle de actiepunten van partijcollega Helga Stevens:
1. meer onderzoek;
2. een proefproject rond tienervaders;
3. meer financiële middelen voor personeel en meer capaciteit in de Centra voor Integrale Gezinszorg;
4. een doelgroepenbeleid voor tienermeisjes met bepaalde etnisch-culturele achtergrond;
5. een doelgroepenbeleid ten aanzien van tienermeisjes uit de Bijzondere Jeugdzorg.

Verwijzingen:
Meer informatie over de resolutie van N-VA
Documentaire over tienervaders op koppen