02-06-2009

Eén van de meest gehoorde punten van kritiek tegen N-VA is dat onze partij niet langer solidair zou willen zijn met Wallonië.
Wel, niets is minder waar!

N-VA is voor solidariteit met de Waalse burger, maar evenzeer met de andere armere regio’s in Europa. Maar N-VA wil dan wel dat die solidariteit, het geld dat we daaraan uitgeven, terechtkomt bij de mensen die het echt nodig hebben, niet in de zakken van bepaalde partijen die de solidariteit tevens als excuus gebruiken om zelf geen verantwoordelijkheid te moeten nemen.

In een studie van het Steunpunt Begroting en Fiscaliteit van de Vlaamse overheid die uitgevoerd werd door het Vives-centrum van de KU Leuven, heeft de Nationale Bank berekend dat de geldtransfers van Vlaanderen naar Wallonië in 2005 maar liefst 5,84 miljard euro bedroegen.

Omgerekend betekent dit een slordige 1000 euro per Vlaming, van boreling tot seniel oudje.

Is dat erg? Neen, in principe niet. Solidariteit tussen bevolkingsgroepen moet er zijn. Maar we zouden zélf moeten kunnen kiezen waar we onze centjes aan uitgeven. Als we derde wereldlanden steunen weten we toch ook precies waar dat geld voor dient: waterpompen, onderwijs, medische huklp...
En dáár wringt nu net het schoentje in dit land. Het geld wordt niet goed besteed en de bevolking heeft er niets aan, alleen de Vlaming wordt er slechter van, iets waar de organisatoren van zogenaamde solidariteitsacties nooit aan lijken te denken…

Zolang de Franstalige politici hun verantwoordelijkheid jegens hun bevolking niet opnemen, moeten die transfers dan ook worden stopgezet. Want als de bevolking er in Wallonië niet beter van wordt, waarom zouden we die transfers dan nog in leven houden? Om de lokale politici rijk te maken? Wie kan daar nog voorstander van zijn?

Zie ook: transfercijfers