Dagelijks kunnen we vaststellen dat Vlaanderen en Wallonië twee aparte werelden zijn. Het zijn twee afzonderlijke democratieën met een eigen taal, cultuur, media, beleidsvoorkeuren, gewoonten, gevoeligheden…
Het is niet zonder reden dat er in dit land geen federale partijen meer bestaan. De unitaire partijen van weleer zijn zonder uitzondering (zelfs de socialisten!!) één voor één door interne twisten uiteen gescheurd. Vlaamse partijen hadden een andere kijk op de samenleving, politiek en voornamelijk ook de economie dan de Waalse collega’s.
De Belgische politiek bestaat tot nader order nog wel, toch in naam. Maar de federale regering begint meer en meer op de processie van Echternach te gelijken. Ze bewijst dagelijks dat Belgische politiek synoniem is voor besluiteloosheid, rond-de-pot-draaierij en patstelling. België en goed bestuur, gedurfde keuzes maken, recht voor de raap zijn, en been stijf houden gaan niet samen.
Concreet en recent voorbeeld is de herdenking van de treinramp in Buizingen wat uitdraaide op een compleet fiasco! Familieleden werden niet tijdig aangeschreven, er kwamen amper mensen op af, een herdenking in Brussel i.p.v. in Buizingen zelf, spoorwegpersoneel vergeten… en wat nog meer? Zodra Walen en Vlamingen moeten samenwerken loopt het mis, zoveel is duidelijk!
Alle dossiers waar een beetje politieke moed voor nodig is worden doorgeschoven van verkiezingen naar verkiezingen, met de wet wordt geen rekening meer gehouden.
Alle partijen zijn in tijde van verkiezingen en wanneer ze televisie-aandacht krijgen op en top Vlaams! En toch krijgen we dossiers zoals bijvoorbeeld BHV niet rond, onze Waalse vrienden ‘mogen’ zich nog steeds ongegeneerd moeien met gemeenten die in Vlaanderen liggen. De sociale zekerheid moet dringend gesplitst worden, maar daar kraait geen politieker om als ze niet op TV komen of een verkiezingsprogramma aan het schrijven zijn… zo kunnen we nog wel even doorgaan!
Als de verschillende regeringen binnen een land niet overeen kunnen komen, wat maakt dat dat land dan niet meer werkt, niet meer draait….Met wat zijn we hier dan in hemelsnaam bezig? En dat in tijden van crisis en vergrijzing…. Intussen staat de wereld dus niet stil en missen we, Vlamingen zowel als Walen, dagelijks kansen. De enige manier om die kansen te kunnen grijpen, is meer Vlaanderen, meer Wallonië en minder België.
Een oproep aan alle mensen die heel dit politiek gekeuter beu zijn…’t Wordt tijd dat we wat identiteit gaan kweken, de handen in mekaar slaan en opkomen voor onze rechten! Gebruik je verstand, en strijd mee voor een onafhankelijk Vlaanderen (en Wallonië)… Dat is de enige oplossing om ons land, dat 15 jaar geleden nog zo bloeide, niet tenonder te zien gaan.
En dan sluit ik graag af met de geweldige slogan van het Vlaams Nationaal Zangfeest van dit jaar…
© 2009-2010 - Vasiaria