30-05-2010

Iedereen herinnert zich ongetwijfeld nog de hilarische beelden van minister van pensioenen Daerden (PS)die in de senaat uitleg kwam geven over de staat van onze pensioenen. Heel hilarisch ware het niet dat de toestand schrijnend is.

Volgens Daerden zijn de pensioenen gewaarborgd tot 2015. Tot 2015! Dat is nauwelijks vier jaar meer!

En zoals bij zovele andere thema’s liggen ook hier de problemen in Vlaanderen anders dan in Wallonië. Daar waar Wallonië ernstig te kampen heeft met jeugdwerkloosheid, zijn het in Vlaanderen de 50-plus’ers die nog moeilijk werk vinden. Deels komt dit door het systeem van vervroegd pensioen, anderzijds door de anciënniteitsregeling waardoor oudere werknemers steeds duurder worden voor de werkgever, die dan ook maar wat graag de werknemer op vervroegd pensioen zet.

Dit systeem moet dringend aangepast worden. Om te beginnen moet deze bevoegdheid overgeheveld worden naar de deelstaten, omdat deze beter kunnen inschatten wat nodig is en wat niet. Vermits de problemen in elk landsgedeelte anders zijn, zijn ook de oplossingen anders. Het is onmogelijk om in een federale maatregel een oplossing te bieden voor beide problemen!

N-VA wil dat de echte pensioenleeftijd zo snel mogelijk de wettelijke pensioenleeftijd (65 jaar) benadert. Maar wie langer wil blijven werken moet dit ook kunnen.

Er zijn partijen die op dit eigenste moment niet willen raken aan het brugpensioen en die zelfs extra pensioengeld op heel korte termijn beloven. Maar dit is financieel gewoon niet haalbaar.

Daarom blijft het wettelijke pensioen voor N-VA de basis van het hele pensioenstelsel. Als iedereen lang genoeg werkt en besparende maatregelen (bv. Werkloosheidsuitkeringen beperken in de tijd) worden genomen, dan zal ons pensioen nog lange tijd kunnen worden gewaarborgd.

En een degelijk pensioen voor iedereen die lang genoeg gewerkt heeft, daar kan toch niemand tegen zijn?