09-06-2010

<Deze tekst verscheen oorspronkelijk op Herman's Weblog>

Stel je voor dat je actief in een politieke partij zit. Gedurende tientallen jaren, kortom al zolang als je leeft, ben je af en aan aan de macht. Decennia lang gedijt de partij, daarbij gulzig de vele miljoenen subsidie inhalend die vadertje staat afstaat voor de werking van de partij.

Parlementsleden en lokale mandatarissen hebben een zo goed als vast inkomen en genieten aanzien bij de bevolking. Politicus zijn is immers een belangrijke, verantwoorde taak. En toch hoef je lang niet altijd te doen wat je belooft. Je bent verzekerd van de stemmen om verder te gedijen. En als er al een andere partij wat stemmen haalt, dan wordt een cordon gelegd of een kiesdrempel gecreëerd.

Maar plots, en geheel onverwacht, merk je dat dat aanzien verdwijnt als sneeuw voor de zon. De burger ziet je niet meer als verantwoord persoon maar als profiteur van het belastinggeld. De burger merkt een andere partij op, die anders is, die het anders doet. Een democratische partij bovendien, waar geen cordon rond kan worden geplaatst. En die partij kent succes, in die mate dat de verzekerde stemmen, de verzekerde subsidiegelden, tot zelfs de eigen job bijzonder zwaar in het gedrang komen.

Paniek overvalt je. Kost wat kost moet die partij bestreden worden. Ze betekent immers het einde van het luilekkerleven, het einde van de politiek zoals je ze gewoon was. Plots zouden échte verantwoordelijkheid, échte actie, échte daden nodig zijn om die verdomde burger een stem te kunnen ontlokken. Waanzin!

En dus wordt in paniek gereageerd. Die andere partij wordt gedemoniseerd, en wordt als oorzaak genoemd voor een destabilisatie van het land, van de financiën, van de beurs.

Dát is het verhaal van de traditionele partijen versus die nieuwe, andere partij, N-VA.

Laat u zich dus niets wijsmaken. Er is geen enkele gegronde reden om te geloven in de verhalen die de traditionele partijen dezer dagen de wereld instuurt over de N-VA. Het enige wat men de N-VA kan verwijten is dat de partij altijd doet wat ze zegt. En welke kiezer maalt daarom?


Geloof de paniekverhalen van CD&V, SP.a, OpenVLD, Groen! en de Franstaligen niet.
Stem onbevreesd N-VA!